Ogłoszenia

(2.IV o g. 8.13 dodałem coś) BISKUPI piszą o SAKRAMENTACH w EPIDEMII

DOPISKI SĄ NA DOLE TEGO ARTYKUŁU.

Najpierw parę zdań z poniższego wyboru z pism biskupów:

Należy powiadomić wiernych o praktyce żalu doskonałego, o którym informuje Penitencjaria Apostolska w Nocie z dnia 19 marca 2020 roku.

Proszę zachęcać wiernych, zwłaszcza przez media, aby – w miarę możliwości – odłożyli spowiedź wielkanocną na czas po ustaniu stanu epidemii. W Polsce spowiedź i Komunia Święta wielkanocna mogą być praktykowane przez wiernych aż do uroczystości Trójcy Przenajświętszej (7 czerwca 2020 roku). Proszę wiernych, aby wzięli pod uwagę możliwości parafii oraz zdrowie szafarzy sakramentu pokuty i roztropnie zaplanowali przystępowanie do spowiedzi, co może być, poza niebezpieczeństwem śmierci, przełożone na późniejszy czas po ustaniu pandemii.

[...] wierni mogą odzyskać stan łaski uświęcającej [utracony grzechem ciężkim - dopisek mój] poprzez akt żalu doskonałego, czyli  wyrażenie skruchy z miłości do Boga. Taka skrucha może być uzewnętrzniona prostą formułą (np. znany akt żalu: „Ach żałuję za me złości… {w znaczeniu: za zło czynów, a nie za uczucia przykre - dopisek mój}”). Żal doskonały zawiera w sobie szczery zamiar wyznania grzechów ciężkich w spowiedzi, kiedy to będzie możliwe. Pozwala na przyjęcie Komunii Świętej, kiedy „istnieje poważna racja i nie ma sposobności wyspowiadania się” (kan. 916 KPK).  Należy często pouczać wiernych o tym zbawiennym charakterze żalu za grzechy z miłości do Boga, jak uczynił to Papież Franciszek w homilii z 20 marca br.: „Czyń to, co mówi Katechizm. Jeśli nie znajdziesz kapłana, który mógłby Cię wyspowiadać, porozmawiaj z Bogiem, który jest Twoim Ojcem i powiedz Mu: «Panie, zrobiłem to, i jeszcze tamto… Przebacz mi» i poproś go z całego serca o przebaczenie, poprzez akt żalu i przyrzeknij Mu: «Potem się wyspowiadam, ale teraz mi przebacz». I od razu wrócisz do łaski Bożej”.

W tym okresie trzeba zrezygnować z klasycznych konfesjonałów...

Należy informować wiernych o możliwości przełożenia nakazanej przykazaniem kościelnym spowiedzi na czas po zakończeniu epidemii, wzywać do modlitwy oraz tłumaczyć znaczenie i wartość żalu doskonałego.

Sprawowanie sakramentu namaszczenia chorych należy ograniczyć do przypadków niebezpieczeństwa śmierci. [Wtedy:]
Przy spowiedzi indywidualnej kapłan powinien zachować bezpieczną odległość od penitenta. Może używać maski ochronnej.

W czasie namaszczenia kapłan może używać jednorazowych rękawiczek ochronnych.

W okresie przedświątecznym zabrania się duszpasterzom odwiedzania chorych z sakramentami w domach, chyba że osoba chora znajduje się w niebezpieczeństwie śmierci. W takim wypadku kapłan powinien zachować jak najdalej idące środki ostrożności, pamiętając o możliwości udzielenia sakramentu namaszczenia chorych pędzelkiem lub patyczkiem kosmetycznym, zaś Komunii Świętej za pomocą łyżeczki.




 

Zarządzenie Biskupa Płockiego [...] - 23.03.2020 r., ale potem (24.03.2020 r.) nasz Rząd wprowadził kolejne ograniczenia...

[...] Powinna nami w tych dniach kierować troska o zapobieżenie rozprzestrzenianiu się wirusa, chroniąc przez zakażeniem nim wiernych, ale także broniąc od infekcji kapłanów – szafarzy sakramentów świętych. W podobnych okolicznościach tę samą troskę okazywał mój poprzednik Błogosławiony Arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski.

Dyscyplina kultu Bożego i sakramentów świętych

5. Sakrament chrztu
5.1. Sprawowanie sakramentu chrztu świętego, poza niebezpieczeństwem śmierci, winno się odłożyć poza czas pandemii.

7. Sprawowanie Najświętszej Ofiary
7.6. Należy wprowadzić w życie sposób udzielania Komunii Świętej, opisany we Wskazaniach Prezydium Episkopatu Polski z dnia 12 marca 2020 roku nr 2B. Bezwzględnie trzeba zachować przy tym zasady higieny. Nawet jeśli nie powinno się nikomu nakazywać przyjmowania Komunii Świętej na rękę, należy uświadamiać wiernym powagę sytuacji oraz troskę o to, by nie tylko przyjmujący uniknęli zarażenia, ale także kapłan, często jedyny szafarz w danej wspólnocie parafialnej, został ustrzeżony od infekcji. Przed Mszą Świętą, zwłaszcza w niedziele, kapłani powinni poinstruować wiernych, w jaki sposób przyjmuje się Ciało Pańskie na rękę.
7.7. W czasie trwania stanu epidemii osoby uczestniczące w liturgii Mszy Świętych za pomocą mediów mogą korzystać z daru Komunii duchowej. Specjalna instrukcja, jak ją praktykować, zostanie udostępniona w mediach diecezjalnych do pobrania i rozpowszechniania wśród wiernych.
7.8. Aż do odwołania zostaje wstrzymana posługa nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej w parafiach.

9. Sakrament pokuty i pojednania
9.4. Należy powiadomić wiernych o praktyce żalu doskonałego, o którym informuje Penitencjaria Apostolska w Nocie z dnia 19 marca 2020 roku. Zostaną udostępnione w formie elektronicznej specjalne ulotki do przekazania wiernym, z instrukcją, jak wzbudzić w sobie akt żalu doskonałego z intencją przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy będzie to możliwe.
9.5. Warto informować wiernych o odpustach udzielonych w Dekrecie z dnia 19 marca 2020 roku przez Penitencjarię Apostolską na czas pandemii.
9.6. Proszę zachęcać wiernych, zwłaszcza przez media, aby – w miarę możliwości – odłożyli spowiedź wielkanocną na czas po ustaniu stanu epidemii. W Polsce spowiedź i Komunia Święta wielkanocna mogą być praktykowane przez wiernych aż do uroczystości Trójcy Przenajświętszej (7 czerwca 2020 roku). Proszę wiernych, aby wzięli pod uwagę możliwości parafii oraz zdrowie szafarzy sakramentu pokuty i roztropnie zaplanowali przystępowanie do spowiedzi, co może być, poza niebezpieczeństwem śmierci, przełożone na późniejszy czas po ustaniu pandemii.
9.7. We wskazanym czasie w okresie po pandemii każda z parafii, w porozumieniu z innymi kapłanami w dekanacie, zorganizuje dzień spowiedzi, podczas którego wszyscy, którzy obecnie praktykują akt żalu doskonałego, będą mogli skorzystać indywidualnie z sakrament pokuty, bez obecnych niepokojów i zbędnego pośpiechu.

10. Sakrament namaszczenia chorych
10.1. Sprawowanie sakramentu namaszczenia chorych należy ograniczyć do przypadków niebezpieczeństwa śmierci.
10.2. W czasie sprawowania namaszczenia oraz udzielania Wiatyku należy czynić to bez zbędnego rozciągania nabożeństwa, z zachowaniem wszystkich zasad higieny.
10.3. Przy spowiedzi indywidualnej kapłan powinien zachować bezpieczną odległość od penitenta. Może używać maski ochronnej.
10.4. W czasie namaszczenia kapłan może używać jednorazowych rękawiczek ochronnych. W uzasadnionym przypadku wystarczy jedno namaszczenie na czole lub innej części ciała i wypowiedzenie całej formuły (por. kan. 1000 §1 KPK).
10.5. W czasie sprawowania sakramentu w domu mogą być obecni członkowie rodziny, z zachowaniem zasad ostrożności i higieny, także w trosce o zdrowie kapłana.
10.6. W przypadku chorych objętych kwarantanną należy przestrzegać wskazań kompetentnych władz. Zawsze pozostaje do dyspozycji telefon lub inne formy zdalnego kontaktu, poprzez które można porozmawiać, zachęcić do wzbudzenia aktu żalu doskonałego i Komunii duchowej.

11. Sakrament małżeństwa
11.1. Jeśli narzeczeni uznają, że w obecnych warunkach chcą otrzymać błogosławieństwo sakramentalnego związku małżeńskiego, powinni im to umożliwić kapłani, podchodząc do sprawy z życzliwością i kompetencją. Dotyczy to zarówno uroczystości zaplanowanych w okresie stanu epidemii, jak i innych naglących przypadków.
11.5. W związku z przekładaniem daty ślubu, księża powinni zwrócić szczególną uwagę na półroczny termin ważności świadectw chrztu świętego i dokumentów z Urzędu Stanu Cywilnego.

12. Kapelani szpitalni
12.1. Kapelani szpitalni powinni ustalić sposób funkcjonowania i posługi duszpasterskiej z władzami szpitali, pamiętając o roztropnym pogodzeniu troski o zbawienie wiernych z uniknięciem zakażenia.
12.2. W razie potrzeby, zgodnie z Notą Penitencjarii Apostolskiej, zostaną ustanowieni przeze mnie „nadzwyczajni kapelani szpitalni”.

Zarządzenia różne

15.1. Osoby, które są objęte kwarantanną, nie mogą uczestniczyć w liturgii i nabożeństwach w kościołach. W przypadku jakiejkolwiek posługi wobec tych osób konieczna jest zgoda władz sanitarnych oraz poinformowanie telefoniczne Kancelarii Kurii Diecezjalnej.
15.5. Przypominam wszystkim Księżom o obowiązku zachowywania rezydencji w parafiach. Wynika to nie tylko z przepisów władz, które proszą o pozostanie w domach, ale także z troski o zdrowie duchownych. Jeśli któryś z księży zachoruje, parafianie zostaną pozbawieni pomocy duchowej. Jedynym powodem wyjazdu z parafii mogą być ważne sprawy duszpasterskie.
15.6. Uwzględniając kan. 944 §2 KPK, zarządzam, aby w czasie stanu epidemii nie organizować indywidualnych lub grupowych procesji z Najświętszym Sakramentem poza terenem kościelnym, na ulicach, w powietrzu czy na wodzie. To samo dotyczy Dróg Krzyżowych na ulicach miast i wsi oraz wychodzenia kapłanów z relikwiami lub figurami poza obręb placu kościelnego. Starajmy się zachować w tych dniach powagę modlitwy i rozumne traktowanie wiary katolickiej.
15.7. Należy ograniczyć kontakty osobiste w kancelarii parafialnej. Wiele spraw można załatwić telefonicznie lub mailowo.
15.9. Jeszcze raz wzywam wszystkich, zarówno duchownych, jak i świeckich, do unikania zabobonnego i magicznego podejścia do wiary w czasie pandemii. Zaczerpnijmy zdrową naukę o Bożym miłosierdziu z Pisma Świętego i Tradycji (por. Zarządzenie Biskupa Płockiego w odpowiedzi na Komunikat Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski z dnia 13 marca 2020 roku).
W trudnym dla nas czasie pandemii szukajmy Boga nie tylko na modlitwie i w trosce o własne zbawienie, ale także w samarytańskiej pomocy drugiemu człowiekowi. Oddawajmy siebie i nasz los Bożej opatrzności: „W Tobie pokładamy nadzieję, bo Ty uczyniłeś wszystko” (Jr 14,22). Polecajmy się chętnie wstawiennictwu Salus Populi Masoviae – Zbawieniu Ludu Mazowsza, jak nazwał Matkę Bożą Czerwińską kard. Karol Wojtyła, oraz św. Stanisława Kostki, który wiele razy chronił nasz lud od zarazy.

Płock, dnia 23 marca 2020 roku




 

Na polecenie biskupa polowego Józefa Guzdka, w Kurii Biskupiej Ordynariatu Polowego przygotowano poniższe zasady, ale potem (24.03.2020 r.) nasz Rząd wprowadził kolejne ograniczenia...

 Warszawa, 23 marca 2020 r.

Zasady dotyczące sprawowania sakramentu pokuty i pojednania w sytuacji epidemii


Sakrament pokuty i pojednania jest spotkaniem z Miłosiernym Ojcem, który poprzez Mękę i Zmartwychwstanie swojego Syna w Duchu Świętym Pocieszycielu i Obrońcy udziela łaski przebaczenia i pokoju. Zwyczajnym sposobem odpuszczenia grzechów ciężkich popełnionych po chrzcie świętym jest indywidualna i integralna spowiedź oraz rozgrzeszenie. Jednak „niemożliwość fizyczna lub moralna zwalnia od takiej spowiedzi” (kan. 960 Kodeksu Prawa Kanonicznego). Sytuacja wyjątkowo groźnej pandemii sprawia, że można, a niejednokrotnie należy, skorzystać z nadzwyczajnych form pojednania z Bogiem, które Kościół przewiduje w swojej doktrynie i prawie.

W czasie epidemii wierni mogą nie mieć dostępu do kapłana, nawet gdy będzie on fizycznie przebywał w sąsiedztwie, gdyż osobistego spotkania – koniecznego do sprawowania sakramentu pokuty – może zabronić prawo, wskazania i procedury sanitarne (np. izolacja lub kwarantanna). W tym okresie obywatele są słusznie zachęcani przez władze państwowe i służby medyczne do pozostania w domach. W takiej sytuacji wierni mogą odzyskać stan łaski uświęcającej [utracony grzechem ciężkim - dopisek mój] poprzez akt żalu doskonałego, czyli  wyrażenie skruchy z miłości do Boga. Taka skrucha może być uzewnętrzniona prostą formułą (np. znany akt żalu: „Ach żałuję za me złości… {w znaczeniu: za zło czynów, a nie za uczucia przykre - dopisek mój}”). Żal doskonały zawiera w sobie szczery zamiar wyznania grzechów ciężkich w spowiedzi, kiedy to będzie możliwe. Pozwala na przyjęcie Komunii Świętej, kiedy „istnieje poważna racja i nie ma sposobności wyspowiadania się” (kan. 916 KPK).  Należy często pouczać wiernych o tym zbawiennym charakterze żalu za grzechy z miłości do Boga, jak uczynił to Papież Franciszek w homilii z 20 marca br.: „Czyń to, co mówi Katechizm. Jeśli nie znajdziesz kapłana, który mógłby Cię wyspowiadać, porozmawiaj z Bogiem, który jest Twoim Ojcem i powiedz Mu: «Panie, zrobiłem to, i jeszcze tamto… Przebacz mi» i poproś go z całego serca o przebaczenie, poprzez akt żalu i przyrzeknij Mu: «Potem się wyspowiadam, ale teraz mi przebacz». I od razu wrócisz do łaski Bożej”.

Ponadto należy pouczać wiernych o łasce odpustu zupełnego, jakiego szeroko udzieliła Penitencjaria Apostolska chorym i licznym grupom wiernych, jeśli tylko z sercem oderwanym od wszelkiego grzechu za pośrednictwem mediów będą łączyć się ze sprawowaną  Eucharystią lub przeżywać inne nabożeństwa, albo odmówią wskazane modlitwy, wyrażając pragnienie wypełnienia pozostałych warunków odpustu (spowiedź sakramentalna, Komunia Święta, modlitwa w intencjach Ojca Świętego), gdy tylko będzie to możliwe (zob. Dekret Penitencjarii Apostolskiej w sprawie udzielenia specjalnych Odpustów wiernym w obecnej sytuacji pandemii z dnia 20 marca 2020 roku).

Odnośnie spowiedzi sakramentalnej w sytuacji epidemii Biskup Polowy wydał następujące postanowienie: „Zgodnie ze wskazaniami Penitencjarii Apostolskiej (zob. Nota Penitencjarii Apostolskiej w aktualnej sytuacji pandemii z dnia 20 marca 2020 roku), w okresie epidemii spowiedź musi być sprawowana z zachowaniem obowiązujących środków bezpieczeństwa i higieny. W obecnej sytuacji należy zachować odległość przynajmniej dwóch metrów między spowiednikiem a penitentem, a także pomiędzy oczekującymi na spowiedź. W tym okresie trzeba zrezygnować z klasycznych konfesjonałów na rzecz przestronnego i gwarantującego dyskrecję miejsca – według wskazań Prezydium KEP może nim być np. kaplica, zakrystia, sala katechetyczna lub biuro parafialne. Spowiedzi można także wysłuchać na otwartej przestrzeni z dala od innych ludzi. Należy zalecić penitentom, by w tym okresie nie łączyli spowiedzi z kierownictwem duchowym, ale ograniczyli się do krótkiego wyznania grzechów. Spowiednicy zaś powinni udzielać krótkiej nauki oraz stosownej pokuty uwzględniającej wyjątkowe okoliczności” (Dekret Biskupa Polowego dotyczący działalności duszpasterskiej Ordynariatu Polowego w sytuacji epidemii na terenie Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 21 marca br.).

W tym kontekście należy przypomnieć, że zgodnie z doktryną moralną i kanoniczną w okresie epidemii podczas sprawowania sakramentu pokuty mogą wystąpić okoliczności, w których nie będzie wymagane integralne i pełne wyznanie grzechów. Kiedy istnieje niebezpieczeństwo zewnętrzne dla penitenta lub dla spowiednika, spowiadający się może być zwolniony z obowiązku wyczerpującego wyznawania grzechów. Taka sytuacja może mieć  miejsce, gdy występuje zagrożenie zakażeniem, a także w przypadku niemożności zachowania odpowiedniej dyskrecji wyznania grzechów. W takich okolicznościach kapłan według swojego rozeznania może pouczyć penitenta o konieczności skrócenia wyznania grzechów. Natomiast w razie bezpośredniego niebezpieczeństwa zarażenia lub niedochowania dyskrecji wyznania dopuszcza się nawet ogólne uznanie winy, wyrażone poprzez słowa spowiedzi powszechnej lub krótsze zdanie czy gest ujawniający świadomość popełnienia grzechów. W takiej sytuacji, po uzewnętrznieniu skruchy penitenta, w przypadku niepełnego wyznania win, kapłan zobowiązuje go do szczegółowego wyznania grzechów ciężkich w kolejnej sakramentalnej spowiedzi, kiedy będzie to już możliwe. Następnie wyznacza stosowną pokutę i udziela rozgrzeszenia.

Gdy zagraża niebezpieczeństwo śmierci (in periculo mortis), zgodnie z kan. 961-963 KPK, kapłan ma prawo udzielić także absolucji dla wielu penitentów jednocześnie (rozgrzeszenie ogólne), jeśli nie jest w stanie ich wyspowiadać. Nie chodzi tu tylko o stan agonii (in articulo mortis), ale o szerzej rozumiany stan niebezpieczeństwa utraty życia. W sytuacji obecnej epidemii w bezpośrednim niebezpieczeństwie śmierci mogą znajdować się pacjenci na oddziałach zakaźnych oraz personel szpitalny, który się nimi zajmuje. W miarę rozwoju zagrożenia ta kategoria może objąć także inne grupy i osoby. Zgodnie z przytaczaną wyżej notą Penitencjarii Apostolskiej, kapłan powinien powiadomić biskupa diecezjalnego o potrzebie udzielenia sakramentu pokuty w tej nadzwyczajnej formie, a jeśli to niemożliwe – ma poinformować biskupa już po dokonanej absolucji generalnej [rozgrzeszenia ogólnego - dopisek mój]. Przed udzieleniem ogólnego rozgrzeszenia należy wezwać wiernych do aktu skruchy oraz pouczyć o konieczności postanowienia wyznania grzechów ciężkich w sakramentalnej spowiedzi, która będzie możliwa po ustaniu zagrożenia. Obrzęd pojednania wielu penitentów w niebezpieczeństwie śmierci znajduje się w Obrzędach pokuty dostosowanych do zwyczajów diecezji polskich. Kapelani wojskowi mogą skorzystać także z Małego Rytuału dla kapelanów (str. 29-32, obrzęd skrócony na str. 32), we wstępie do którego znajduje się krótkie wyjaśnienie norm kanonicznych dotyczących absolucji generalnej (str. 5-6). W razie dłuższego trwania epidemii może wystąpić również poważna konieczność udzielenia rozgrzeszenia ogólnego innym wiernym, którzy przez dłuższy czas będą pozbawieni dostępu do spowiedników (kan. 961 § 1 nr 2 KPK). W miarę rozwoju sytuacji księża kapelani będą informowani o ewentualnych kolejnych postanowieniach, zgodnie z kan. 961 § 2 KPK.  

Każda z form sprawowania sakramentu pokuty wymaga fizycznej obecności kapłana i penitenta. Nie jest dopuszczone przez Kościół spowiadanie lub rozgrzeszanie przez list, telefon ani za pośrednictwem Internetu. Warto natomiast wykorzystać środki komunikacji społecznej w celu przygotowania wiernych do odpowiedniego przeżycia spowiedzi w skróconej lub w nadzwyczajnej formie, a także do podnoszenia na duchu. Należy informować wiernych o możliwości przełożenia nakazanej przykazaniem kościelnym spowiedzi na czas po zakończeniu epidemii, wzywać do modlitwy oraz tłumaczyć znaczenie i wartość żalu doskonałego.

Kuria Biskupia Ordynariatu Polowego




 

WSKAZANIA BISKUPA ELBLĄSKIEGO [24 marca 2020]

3. Chrzest zdrowego dziecka należy odłożyć na późniejszy termin. W przypadku dziecka chorego należy wezwać księdza.

4. Pierwsza Komunia św. i bierzmowanie będą udzielane dopiero po przejściu głównej fali epidemii. Nie sposób dziś określić termin tych uroczystości.

5. Może okazać się niemożliwą spowiedź przed Wielkanocą. Obowiązek ten trzeba będzie odłożyć na później, gdy minie zagrożenie epidemią. W sytuacji granicznej, zagrożenia chorobą lub śmiercią, gdy nie ma możliwości spowiedzi, należy wzbudzić żal za grzechy, motywowany miłością i szacunkiem wobec Boga. Taki żal, zwany doskonałym, gładzi wszystkie grzechy. Później jednak grzechy należy wyznać podczas spowiedzi.




 

ZARZĄDZENIE W SPRAWIE DUSZPASTERSTWA W STANIE EPIDEMII

Uroczystości Pierwszej Komunii Świętej

  1. Do Wielkanocy odwołane są wszystkie spotkania z dziećmi komunijnymi i ich rodzicami. Przyjmujemy zasadę, że jeżeli szkoły pozostają zamknięte i dzieci mają pozostawać w domach, nie organizujemy dla nich także żadnych zajęć w parafii (w tym pierwszych spowiedzi).

+Wiesław Mering, Biskup Włocławski

Włocławek, 25 marca 2020 r.




 

DEKRET BISKUPA GLIWICKIEGO – dnia 25 marca 2020 r.

5. W okresie przedświątecznym zabrania się duszpasterzom odwiedzania chorych z sakramentami w domach, chyba że osoba chora znajduje się w niebezpieczeństwie śmierci. W takim wypadku kapłan powinien zachować jak najdalej idące środki ostrożności, pamiętając o możliwości udzielenia sakramentu namaszczenia chorych pędzelkiem lub patyczkiem kosmetycznym, zaś Komunii Świętej za pomocą łyżeczki.

 

10. Duszpasterze powinni przypomnieć wiernym, że ani II przykazanie kościelne, ani też przepis kan. 989 KPK nie obligują ich do skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania w okresie poprzedzającym święta Wielkiej Nocy. Nadto powinni pouczyć wiernych, że ze względu na nadzwyczajne i poważne okoliczności są uprawnieni do skorzystania z nadzwyczajnej drogi pojednania jaką jest wzbudzenie żalu doskonałego podjętego z miłości do Boga, który daje przebaczenie nawet grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera w sobie: mocne postanowienie przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania, gdy tylko będzie to możliwe; wyznanie grzechów odpuszczonych w sposób nadzwyczajny w sakramentalnej spowiedzi pod sankcją wpadnięcia na nowo w grzech śmiertelny.

11. W związku z tym, że nie będzie w parafii organizowana spowiedź przedświąteczna, wyrazem duszpasterskiej troski niech będzie umożliwienie skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania tym wiernym, którzy o to poproszą, z uwzględnieniem ogłoszonych obowiązujących norm bezpieczeństwa. Miejscem takiej spowiedzi niech będzie zakrystia, kaplica, salka parafialna bądź inne pomieszczenie (nie konfesjonał).

 

Nowość, bo artykuł nowy albo zmieniony, ale - błagam - klikaj zakładkę Ogłoszenia (link jest blisko)

Mapa

© 2017 Parafia św. Marcina w Zawadzie

Szukaj